Bam! De deur slaat dicht. Ze roept hem nog na, “ja hoor, ga maar weer weg!” De oorverdovende stilte die volgt zindert door de ruimte. De woorden, de woede, frustratie en irritatie hangen nog in de lucht. Waar was deze ruzie ook al weer over ontstaan? Ze wist het niet meer, maar voordat ze er erg in hadden liepen de emoties alweer hoog op. Nu staat ze daar, verbijsterd, ontreddert, zich niet serieus genomen en afgewezen voelend, maar vooral verdrietig en eenzaam. Ze wist dat ze nu weer getrakteerd werd op stilte, om daarna de dans van ruzie weer opnieuw te maken.

Dansen met passie.

Wat was er mis gegaan in hun liefde? De liefde die ze allebei nog steeds zo sterk voelden, elke dag weer. De man naar wie ze keek vulde haar hart nog steeds met een warm gevoel, verhoogde haar hartslag. Hun fysieke aantrekkingskracht was er nog en als ze naar hem keek werd ze elke keer weer opnieuw verliefd, maar waarom liep alles op een ruzie uit? Waarom bereikten ze elkaar niet meer? Waarom was het samen dansen in de kamer verandert in een ‘om elkaar en de hete brei heen dansen op kousevoeten”? Nee, zo kon het niet meer. Hier moest een einde aan komen. Dit wilde ze niet meer en ze kon zich ook niet voorstellen dat hij dit nog wilde. Kon ze maar tot hem doordringen. Maar alles dat werd gezegd werd verkeerd opgevat of als een verwijt, dus zei ze maar niets, ze durfde niet meer. Bang voor nog meer afstand, nog meer ruzie. En het laatste dat ze wilde was een einde aan deze relatie. Dus deelde ze maar niets meer, uit angst voor verlies. Maar wat miste ze hem, hun intieme gesprekken, de geborgenheid die de liefde zo kan geven. En wat verlangde ze daarna. Na een lange dag, van alles meegemaakt en vol in je hoofd, heerlijk veilig thuis, in bed, samen tegen elkaar aan in slaap vallen.

De ander er niet mee willen belasten.

We hebben het allemaal druk en gaan er min of meer vanuit dat we als volwassene onze eigen boontjes moeten kunnen doppen. Zelfredzaam moeten kunnen zijn. We vinden het zelfs een beetje kinderachtig om toe te geven dat we onze partner nodig hebben. Maar eigenlijk voelen we ons het fijnst als we weten dat onze partner er voor ons is, dat we voor hem of haar op de eerste plaats komen.

Gedeelde smart is halve smart.

Eerlijk zullen we alles delen. Delen is het recept voor een goede relatie. Het recept tegen eenzaamheid, vertellen met en over gevoel. Over dat wat je raakt. Over durven te vragen wat je nodig hebt. Je partner kan niet in je hoofd kijken en raden wat je nodig hebt (ook al is dat voor jou kristalhelder), maar kan het je wellicht wel geven als je erom vraagt.

Kwetsbaarheid is kracht.

De liefde verkeert in zwaar weer als je je zielenroerselen niet meer durft te delen met je partner. Hoe lang en diepgaand je hierover ook met derden praat, zij zijn je partner niet. Hoe meer je met anderen en minder je met je partner praat over je twijfels, je woede, je wanhoop, je angsten, je jaloezie, je onzekerheden, je happy moments, over dat wat jou bezig houdt, hoe minder jij jezelf laat zien en hoe meer afstand er ontstaat. En hoe groter de kloof, hoe moeilijker deze te overbruggen is. Ontzie je partner niet omdat hij/zij het al druk heeft. Maar ga het gesprek aan, durf je kwetsbaar op te stellen, hoe eerder hoe beter om jullie liefde te redden. Want zolang er liefde is, is er hoop en ik blijf toch een romanticus die gelooft in de allesoverwinnende kracht van liefde.

Houd me vast.

Sue Johnson, grondlegger van de EFT (Emotionally Focused Therapy) schreef een bestseller over relaties: Houd me vast. Ze zegt: “partners raken van elkaar verwijderd als ze zich niet veilig voelen bij elkaar. Dan gaan ze allemaal rare dingen doen, waarvan ‘achterna zitten’ en zich terugtrekken de voornaamste zijn”. Vaak is het patroon dat de ene partner, vaak de vrouw, ‘op de deur gaat bonken’. ‘Wat is er nou, ik zie toch dat er iets is? We praten nooit meer, heb ik iets verkeerd gedaan? Ja, ga maar weer in je mancave  / achter de computer / bij die vrienden van je zitten!’. De man trekt zich terug, boos, gefrustreerd. Hij kan er geen woorden aan geven, krijgt het in zijn eentje niet opgelost. En allebei voelen ze zich naar en kunnen ze elkaar niet bereiken. Voelen ze de eenzaamheid. Allebei te trots om zich kwetsbaar op te stellen of zich in de ander te verplaatsen.

De basiswetten en de behoefte aan veiligheid.

Sue Johnson vertelt verder: “Elke relatie is uniek, maar gehoorzaamt aan dezelfde basiswetten, die in onze menselijke natuur door de evolutie zijn ingebouwd. We hebben allemaal de behoefte aan basisveiligheid in onze nabije relaties. Gebeurtenissen in de relatie die deze veiligheid aantasten, doen onze alarmbellen afgaan en we nemen onze toevlucht tot automatische, razendsnelle noodmaatregelen om de veiligheid te herstellen. Die noodmaatregelen kunnen weer bedreigend op de ander overkomen en voordat je het weet zit je samen vast in vicieuze cirkels die de boel alleen maar onveiliger maken. Het lijkt alsof de ander de boosdoener is, maar in feite zijn de cirkels de boosdoener. Ondanks de verscheidenheid in relaties is er maar een heel beperkt repertoire aan negatieve relatiecirkels.”

Er is dus niets vreselijk mis met je relatie als jij en je partner iedere keer weer in een heftige hopeloze ruzie terechtkomen over onbenullige dingen.

“And I will swallow my pride. You’re the one that I love.”

Zet je trots eens aan de kant en zet de eerste stap om de cirkel te door breken. Ook al begrijp je de ander (nog) niet. Vraag eens “schat, hoe kan ik jouw dag vandaag beter maken”? Misschien zijn het praktische zaken die je gevraagd worden, misschien ook niet. Doe ze eens en vraag het elke dag opnieuw. Kijk eens wat er gebeurd. Grote kans dat na een paar dagen de ander JOU vraagt wat JIJ nodig hebt. Misschien komt wel naar voren dat jouw partner zich zelf niet goed genoeg vindt en zich afvraagt of hij/zij jou wel waard is. Durven jullie je kwetsbaar op te stellen om weer in gesprek te komen. Probeer op die manier eens het ijs te breken en weer tot elkaar te komen. Luisteren naar de ander wat die nodig heeft in plaats van invullen en/of raden. Een van jullie kan de eerste stap zetten en het maakt niet uit wie dat is!

Pijnplekken en trots.

We hebben allemaal pijnplekken waar we niet trots op zijn. Of misschien zijn we ons er niet eens van bewust. Als je ze kunt ontdekken, bij jezelf en bij de ander, kun je elkaar helpen er doorheen of zelfs overheen te komen. Daar hoef je niet eindeloos over met elkaar in gesprek te blijven. Uiteindelijk weet je van elkaar wat moeilijk is en wat werkt. Dan kun je gewoon in elkaars armen gaan liggen en je geborgen voelen. En trek je samen de deur zachtjes dicht. In alle geborgenheid en veiligheid van jullie liefde.

Als gediplomeerd Relatiecoach & Emotiemanager werk ik o.a. met de EFT methode van Sue Johnson. Wil jij ook inzicht en hulp in jullie relatie cirkel? Neem dan contact met mij op.

 Hoe kan ik jouw dag vandaag beter maken?

Liefs Daniëlle

Schrijf je nu in voor de 1 op 1 coaching naar jouw mooiste leven

Bijna ingeschreven. Vul hier je naam en email in en krijg toegang tot de 1 op 1 coaching

Je hebt je succesvol ingeschreven!

Schrijf je nu in voor de kickass workshop

Vul alvast onderstaande gegevens in en ontvang het definitieve inschrijfformulier per e-mail.

Je hebt je succesvol aangemeld!

Inschrijving groepstraining Imagine Your Life

Nog een paar stappen en je hebt je aangemeld voor deze gave groepstraining!

Je hebt je succesvol aangemeld!

Je hebt je succesvol ingeschreven. Check je mail! Ps wil je zeker weten dat je geen mail mist, voeg mij toe aan je adresboek.